Parafia św. Jana Chrzciciela w PowidzkuParafia św. Jana Chrzciciela w Powidzku3 września 2026 r., Czwartek
Wspomnienie św. Grzegorza Wielkiego,papieża i doktora Kościoła
Kolor szat: zielony
Rok A, II
XXII Tydzień zwykły
1. czytanie: 1 Kor 3, 18-23 Wszystko jest wasze, wy zaś Chrystusa
Psalm: Ps 24 (23), 1b-2. 3-4b. 5-6 (R.: por. 1b) Pańska jest ziemia i co ją napełnia
Aklamacja: Mt 4, 19
Ewangelia: Łk 5, 1-11 Cudowny połów ryb i powołanie apostołów
1. czytanie
1 Kor 3, 18-23 Wszystko jest wasze, wy zaś Chrystusa
Bracia:
Niechaj się nikt nie łudzi. Jeśli ktoś spośród was mniema, że jest mądry na tym świecie, niech się stanie głupim, by posiadł mądrość. Mądrość bowiem tego świata jest głupstwem u Boga. Zresztą jest napisane: «On udaremnia zamysły przebiegłych» lub także: «Wie Pan, że próżne są zamysły mędrców».
Niech się przeto nie chełpi nikt z powodu ludzi! Wszystko bowiem jest wasze: czy to Paweł, czy Apollos, czy Kefas; czy to świat, czy życie, czy śmierć, czy to rzeczy teraźniejsze, czy przyszłe, wszystko jest wasze, wy zaś Chrystusa, a Chrystus - Boga.
Oto Słowo Boże
Psalm
Ps 24 (23), 1b-2. 3-4b. 5-6 (R.: por. 1b)
Pańska jest ziemia i co ją napełnia
Do Pana należy ziemia i wszystko, co ją napełnia, *
świat cały i jego mieszkańcy.
Albowiem On go na morzach osadził *
i utwierdził ponad rzekami.
Pańska jest ziemia i co ją napełnia
Kto wstąpi na górę Pana, *
kto stanie w Jego świętym miejscu?
Człowiek rąk nieskalanych i czystego serca, *
którego dusza nie lgnęła do marności.
Pańska jest ziemia i co ją napełnia
On otrzyma błogosławieństwo od Pana *
i zapłatę od Boga, swego Zbawcy.
Oto pokolenie tych, którzy Go szukają, *
którzy szukają oblicza Boga Jakuba.
Pańska jest ziemia i co ją napełnia
Aklamacja
Mt 4, 19
Alleluja, alleluja, alleluja
Pójdźcie za Mną,
a uczynię was rybakami ludzi.
Alleluja, alleluja, alleluja
Ewangelia
Łk 5, 1-11 Cudowny połów ryb i powołanie apostołów
Pewnego razu - gdy tłum cisnął się do Jezusa, aby słuchać słowa Bożego, a On stał nad jeziorem Genezaret - zobaczył dwie łodzie stojące przy brzegu; rybacy zaś wyszli z nich i płukali sieci. Wszedłszy do jednej łodzi, która należała do Szymona, poprosił go, żeby nieco odbił od brzegu. Potem usiadł i z łodzi nauczał tłumy.
Gdy przestał mówić, rzekł do Szymona: «Wypłyń na głębię i zarzućcie sieci na połów!» A Szymon odpowiedział: «Mistrzu, całą noc pracowaliśmy i nic nie ułowiliśmy. Lecz na Twoje słowo zarzucę sieci». Skoro to uczynili, zagarnęli tak wielkie mnóstwo ryb, że sieci ich zaczynały się rwać. Skinęli więc na współtowarzyszy w drugiej łodzi, żeby im przyszli z pomocą. Ci podpłynęli; i napełnili obie łodzie, tak że się prawie zanurzały.
Widząc to, Szymon Piotr przypadł Jezusowi do kolan i rzekł: «Wyjdź ode mnie, Panie, bo jestem człowiekiem grzesznym». I jego bowiem, i wszystkich jego towarzyszy w zdumienie wprawił połów ryb, jakiego dokonali; jak również Jakuba i Jana, synów Zebedeusza, którzy byli wspólnikami Szymona.
A Jezus rzekł do Szymona: «Nie bój się, odtąd ludzi będziesz łowił». I wciągnąwszy łodziena ląd, zostawili wszystko i poszli za Nim.
Oto słowo Pańskie